Algemeen

 

Jarenlang zijn we met de fiets en een karretje door Nederland getrokken. Dit waren geweldige vakanties. Op zuid Limburg na hebben we het hele land wel gezien. Hierna, omdat we altijd nog een keer naar Noorwegen wilden gaan, zijn we gewoon met het tentje in de auto weg gereden. Je hebt weinig nodig. De achterbanken van de Agila naar voren klappen, inpakken, niets plannen en gewoon gaan.

 

Als je van een ruig landschap houdt kom je daar goed aan je trekken. Aan de hand van een reisgidsje de leuke plekken uitzoeken en rond trekken. En als je dan na een week niet meer weet welke dag het is, heb je echt vakantie. Maar bij slecht weer heb je altijd een natte tent. Geen ramp maar als alles vochtig is  geworden, is het ultieme vakantiegevoel iets minder.

Het idee om met een campertje op vakantie te gaan werd daarom steeds aantrekkelijker. Alle campers die je gewoon in de handel kunt kopen zijn voor ons veel te groot. De oplossing voor dit probleem was een oud volkswagenbusje. Omdat mijn vader in het verleden altijd volkswagenbusjes heeft gereden was de keuze niet zo moeilijk.

Zoeken naar een samba, dat is dé bus. Niet lang daarna heb ik dat idee maar laten varen. Als eerste was de prijs die ik ervoor in gedachten had veel te laag om er een te kunnen kopen. Ten tweede zit er in een samba zoveel glas dat het moeilijk gaat worden om er wat kastjes in te zetten. Deze kastjes wil ik natuurlijk niet voor de raampjes hebben. Na lang zoeken had ik een bus gevonden. Tijdens het telefoon gesprek werd me verteld dat ik net te laat was. Jammer maar helaas.

Na een tijdje zag ik er één op marktplaats. Wel helemaal aan de andere kant van het land. De bussen waren niet voor het oprapen dus maar naar zuid Vlaanderen om hem te bekijken. Eigenlijk vond ik het, na inspectie, niet zo’n goed idee om hem te kopen. Maar als je dan vier uur in de auto zit tijdens de terug reis wordt het verhaal iets anders.

De volgende dag heb ik een bod gedaan en de bus gekocht.

 

Hij is opgehaald door mijn schoonzoon en een vriend. Er waren maar twee zitplaatsen in de auto dus ik kon jammer genoeg niet mee. Het was nogal een gedoe om hem op de aanhanger te krijgen. De remmen zaten behoorlijk vast. Dat kwam natuurlijk doordat hij de laatste tijd steeds in de regen had gestaan. Even de juiste hoeveelheid gas en hij stond op de aanhanger. Er werd onderweg veel gezwaaid door andere liefhebbers.

Het moment dat de bus bij mij op de oprit staat dan is het september 2009. Het moet na een beetje opknappen een campertje worden. Allerlei plannen om een doorloop van voor na achter te maken passeerden de revue.

Hij is in 1966 in Wolfsburg gemaakt. De kleur was egaal grijs. Nadat hij van de band liep is hij direct naar Paraquay verscheept. Na 43 jaar is hij weer terug in Europa. In al die jaren zijn er nogal wat reparaties gedaan. De één wat slechter dan de ander. En dat is dan ook de reden waarom deze website is gemaakt.

Als ik verstand van auto’s had gehad was “bossienbus.nl”  nooit ontstaan. Maar gelukkig kan ik wel aardig met metaal en hout overweg en zal het wel goed komen.

 

It's Leksanized...