B-stijl rechts

 

 

 

 

De onderste delen van de B en C-stijl zijn vervormd. Binnenin zit behoorlijk wat roest. Omdat het kniestuk er al uit is moeten deze stijlen er ook maar aan geloven. Een paar weken nadat de bestelling de deur uit was kwamen ze netjes verpakt binnen. Nu kan ik weer verder met dit stuk. Eerst moet de plaat achter de bijrijdersstoel worden hersteld. Hierna de B-stijl, de dorpel voor de twee laaddeuren en de C-stijl. Deze klus was het gevolg van het herstellen van het binnenspatbord en het kniestuk.

 


 

 

 

 

 

 

Het grootste deel is weg geslepen. Nu is het zaak om weer naar een goede maatvoering toe te werken. Eerst ga ik het stuk van de B-stijl er maar inhechten. Daarna moeten de deuren er maar weer in om te voorkomen dat het later niet meer past. Je kunt dan met de vorm van de deuren meewerken.

 

 

 

 

 

De schroefkoppen van de scharnieren heb ik moeten uitboren. Het steeltje heeft een paar dagen ruim in de kruipolie gestaan. Hierna konden ze worden doorgeboord en met een linkse tap eruit gedraaid. Maar dan ben je de schroeven wel kwijt. Bij de plaatselijke bouwmarkt en automaterialen handel waren geen verzonkenkop schroeven M8 x 20 te koop. De schroeven van de overige scharnieren moesten er daarom zo goed mogelijk worden verwijderd om de voordeur af te kunnen hangen. Na een dag waren er twee uitgedraaid. Op de site van een handelaar in historische VW bussen was de bestelling van één schroef  al groter dan de voorraad. Dat schiet dus niet op. Het is handiger om maar een doosje te bestellen. Gelijk maar lenskopschroeven bestellen. Die moeten er oorspronkelijk ook in.

 

De schroeven er allemaal netjes uithalen is totaal mislukt. De kop van de schroeven heb ik er met een boor van Ø 9mm af geboord. Eerst maar, met een boortje van Ø 5mm, de stelen die zijn blijven zitten ingeboord. Met een linkse tap heb ik geprobeerd de steeltjes eruit te draaien. Ook dat lukte niet. Dan maar opboren met Ø 6,8mm. De tap M8 erdoor en de schroefdraad zit er weer in. De scharnieren kunnen er weer in om de klapdeuren te kunnen afhangen.

 

Omdat ik er bij het demonteren van de deuren verschillende pennen heb uitgetikt had ik niet echt een beeld wat er origineel weer in zou moeten. Een deel van het scharnier heb ik mee genomen naar mijn werk. Er zit een gat in van Ø 6,3mm. Je zou dan denken aan een scharnierpen van 1/4 “. Omdat dat probleem niet direct op te lossen was heb ik even 4 boren van Ø 6,3 meegenomen. Om de deuren toch af te kunnen hangen. De gaten van dit deel bleek gewoon uitgesleten. De andere scharnierdelen waren voorzien van gaten van Ø 6 mm

Dan maar wat oude foto’s nakijken en het internet afspeuren. Er blijken origineel Ø 6 x 50mm spanbussen in te zitten.

Het speurwerk op het internet leverde ook een prijs van €7,15 per stuk op. Dat lijkt me op dit moment wel wat veel. €30,= voor een setje pennen! Daar kun je volgens mij een heel doosje voor kopen. De plaatselijke ijzerwaren handelaar had er nog 13 uit een oude voorraad liggen. Voor €3,= mocht ik ze allemaal meenemen.

 

 

De scharnieren zijn eerst maar van de stijlen afgehaald. Omdat de laaddeuren en nog een paar keer op en af moeten heb ik maar een paar extra pennen gemaakt van Ø6 mm staaldraad. Deze kunnen er gemakkelijk in en er weer uit.

 

 

 

 

 

 

 

De scharnierhelften van de voorste laaddeur waren behoorlijk uitgesleten. Hiervoor heb ik vier busjes gedraaid. Met een Ø7,9 mm boortje heb ik de gaten netjes opgeboord. De busjes zijn er daarna stuk voor stuk in geperst. Hierna heb ik de gaten met een boor van Ø 5,8 mm voor geboord en daarna met een Ø 6H7 ruimer op maat gemaakt. Een pennetje van Ø 6 mm past er nu weer perfect in.

 

 

 

 

De randen van de busjes heb ik netjes pas gevijld op de andere helft van het scharnier. Er zaten tijdens het draaien nog wat zware punten in. Op die plek wordt het oppervlak gladder en gaat glimmen. Als je dat er voorzichtig af vijlt zal het steeds beter passen.

Door de pennen eruit te trekken kan de deur er gemakkelijk vanaf. Het zijn geen nieuwe scharnieren maar ze draaien weer als een zonnetje.

 

 

 

Zo langzamerhand wordt het duidelijk dat de B-stijl een rommeltje is van vele reparaties. De slotvanger moet weer terug naar de originele plek. De breedte is door de reparaties niet allen veel te klein geworden maar loopt ook nog eens taps toe. Voor de onderkant heb ik een nieuw reparatiedeel gekocht. Voor het stuk onder de rand heb ik inmiddels een passtuk gemaakt. De sponning voor het rubber moet dan recht naar beneden. Kortom, het hele stuk moet eruit.

 

Voordat ik eraan begin eerst maar een schets gemaakt. De plaat die binnen in de B-stijl moet worden gezet krijgt voor mij nu vorm. Er moet een plaatje met twee schroefdraadgaten M8 worden gemaakt. Dit plaatje mag niet wegvallen en moet iets kunnen bewegen. Dus hiervoor moet een beugeltje worden gemaakt dat weer aan de binnenkant gepunt last wordt.

 

Hierboven staat de werkvolgorde in beeld. Eerst een plaatje op maat knippen. Met het stempeltje op de matrijs leggen. Het stempeltje naar beneden drukken. Opstaande randen omkloppen. Gaten boren en het plaatje met de schroefdraad erin leggen.

 

De slotvanger voor de cabinedeuren moet op een andere plaats komen. Op die plek in de B-stijl moet alles een beetje smaller worden. Daarom heb ik een nieuw passtuk gemaakt.

Om dat in de goede vorm te kunnen persen moest een matrijs en een stempel worden gemaakt. Na een paar uurtjes klooien met wat rest materiaal was hij af.

Eerst heb ik maar een paar proefplaatjes gemaakt. Een hoek is omgezet en moet er voor zorgen dat het plaatje op de plaats in de matrijs blijft liggen. Dat lukt niet. Er komt zoveel kracht op de plaat te staan dat hij van de aanslag wordt losgetrokken. Om dit allemaal te voorkomen moet er een matrijs worden gemaakt die op de uitsparing na verder helemaal vlak is. Daarna in een tweede persing alles definitief in de goede vorm drukken. Dat is me te veel werk en doe ik dan ook maar niet meer.

 

 

 

Bij de volgende test heb ik de plaat maar eerst in de goede vorm gezet. De eerste poging om de uitsparing te persen leverde een gescheurde plaat op. Dan maar eerst gloeien. Hierdoor wordt de plaat een stuk zachter en laat zich makkelijker vervormen. Na de eerste persing maar weer opnieuw gloeien. Bij de laatste keer persen zijn beide platen alsnog gescheurd. Maar de ramp is niet zo groot als bij de eerste poging.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Van messing heb ik twee opvulstukjes gemaakt en in de uitsparing geklemd. De scheuren zijn vanaf de “binnenkant” van de B-stijl dicht gelast. Koper hecht niet aan de las en voert de warmte goed af. (Messing is een legering van koper en zink.) De buitenkant, waar de slotvanger in komt te liggen, heb ik met een klein metaal freesje netjes strak gemaakt. Deze passtukken zijn klaar om ingelast te worden.

 Om het passtuk te kunnen maken heb ik een strook uitgesneden. Het kleine plaatje heb ik als proefstukje gebruikt. Dat is met name voor de maatvoering erg handig. Na het zetten van de eerste hoek heb ik de ronding van de klapdeuren overgenomen. De zijkant van de bus heeft een ronding met een straal van 3 m. Met deze wijsheid kan ik een mal maken om deze ronding, waar dan ook, te kunnen controleren. Met het krimp apparaat heb ik de zijkant gekrompen. De lengte zal daardoor korter worden en er ontstaat een bocht.

 

 

 

 

 

 

 

Met een lasklem kan het plaatje goed in de hoek worden geklemd en de tweede hoek worden omgeklopt. Zo kun je de maatvoering beter in de hand houden.

 

 

 

 

 

De ronding van de buitenkant was na het kloppen van de laatste hoek iets te groot. Met het krimp apparaat is dat weer netjes hersteld. Het stuk dat in de sponning voor de rubbers komt is nog iets smaller gemaakt. De ponsgaten zitten er ook al in.

 

 

Eerst heb ik het onderste gedeelte van de B-stijl op de plek gelast. De scharnieren van de laaddeur waren natuurlijk gemonteerd. Daarna is het buitenste deel van de B-stijl weggeslepen. Ook nu valt het weer op dat er meerdere lagen over elkaar zijn gelast.

Het onderste deel van de stijl zit een beetje scheef. Wat ik altijd roep is:

EERST HECHTEN en daarna aflassen ging hier goed de mist in. Er is wel eerst gehecht maar daarna moet je wel stoppen. Dat is niet gebeurd en het onderste deel is nu een beetje scheef getrokken.

 

 


 

 

 

Het beugeltje waar de slotvanger aan heeft gehangen is in het verleden op een ingenieuze wijze in de B-stijl gelast. Natuurlijk is dit eerst op een soort passtukje vast gezet. Hierna moet dat passtukje op zijn beurt in de stijl zijn gelast. Dat het niet zonder slag of stoot is gebeurd kun je aan de binnenkant duidelijk zien. Ook hier zie je op sommige plekken drie lagen over elkaar gelast. Aan de buitenkant is dat dan weer een beetje goed gemaakt met plamuur. Volgens mij is dat in Zuid-Amerika heel goedkoop. Als de bus klaar is, is er volgens mij ook wel tien kilo plamuur afgehaald.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Om de voorste laaddeur er recht in te krijgen moest het een en ander gebeuren. Om aan de onderkant meer ruimte in de sponning te krijgen heb ik tussen het scharnier en de stijl een plaatje van 1 mm dikte geschoven. Dat was al een hele verbetering. Maar er liep steeds iets aan. Twee keer heb het onderste stuk van de B-stijl voor een deel weer los gesneden. Dit leverde wel verbetering op maar nog niet helemaal goed. Als laatste heb ik het scharnier deel een stukje terug gebogen. Dat leverde direct al verbetering op. Als je dit in een keer te snel doet kun je bijna niet meer terug. De hoek heb ik voor het buigen op een zweihaak ingesteld. Daarna kun je mooi zien hoe ver hij is doorgezet. De gaten van de scharnieren liggen nu ook beter in een lijn. En het plaatje kon weer tussen het scharnier en de stijl worden weggehaald.

De scharnierpennen kwamen nu goed van pas. De deur is de laatste dagen er heel vaak uit gehaald en weer terug gezet.

 

 

De naden om de deuren zijn overal even breed. Dit is een mooie basis om mee door te gaan.

 

 

 

 

 

 

Hier is goed te zien dat de slotvanger een behoorlijk stuk lager moet komen dan bij de vorige uitvoering.

 

 

Voordat het stuk eruit gaat even kijken hoe het gaat worden. Ook maar even de slotvanger op de plek. Het weg slijpen van het oude stuk leverde extra klop werk op. Aan de sponning kant moest de bocht weer terug naar de oorspronkelijke plek. De scheidingsplaat tussen cabine en laadruimte kon ook weer vlak gemaakt worden. Hierna kon het passtuk op maat worden gemaakt.

Vandaag was het heel warm en moest ik behoorlijk zweten. Doordat zich  inmiddels al een laagje slijpsel op mijn armen was gaan zitten kreeg het zweet direct een bruine kleur. Best wel een raar gezicht, zweet met een kleurtje.

 

 

 

Voordat de opening kan worden dicht gelast moet er een plek voor slotvanger worden gemaakt. Dit was nog best wel een tijdrovend werkje. Eerst de plek van de slotvanger bepalen en de gaten boren. De deur goed afstellen en het bakje aan de binnenkant er overheen zetten en vast hechten. Mooi om te zien dat wat je hebt bedacht ook nog functioneert. De strip om de voorkant af te sluiten heb ik aan de boven en onderkant vast gelast. De deur “valt” nu in het slot.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Toen het plaatje voor de sponning er was ingelast zat er ineens teveel ruimte tussen de “afdekplaat” en de uitsparing voor de slotvanger. Deze ruimte heb ik eruit gehaald door er een plaat op te klemmen. Hiervoor kon ik mooi de moerplaat voor de slotvanger gebruiken. Aan de boven-, midden- en onderkant heb ik deze twee platen aan elkaar gehecht. Na het lassen en slijpen ziet het er goed uit. Aan de constructie en de lassen ligt het niet.

Nadat de deur weer in het slot zat viel het op dat de ruimte tussen de stijl en de cabinedeur te groot was geworden. Tijdens het aflassen is de stijl een beetje krom gaan staan. Met een stuk T-profiel heb ik geprobeerd om hem met een lijmklem weer terug te trekken. Dit is niet gelukt. Ongeveer 5 mm kon hij worden verplaatst maar veerde daarna weer in de oorspronkelijke stand terug.

 

 

De hele stijl zit op zijn plaats. Het was achteraf nog een hele klus om het op deze manier te doen. Wachten op een nieuwe stijl zou op dit moment nog twee weken gaan duren. Dat is zonde van de tijd. Nu kan ik tenminste een begin maken met de volgende klus.

 

 

 

 

 

 

 

It's Leksanized...