Kniestuk links

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het linker kniestuk is eruit. Om hem erin te kunnen zetten moeten er eerst een paar andere klussen worden geklaard. De B-stijl / de hele linker zijkant / de A-stijl / de deur afhangen. Hierna kan het kniestuk onder de deur worden geplaatst.

 

Onder de cabine deur zit al een tijdje een gapend gat. Daardoor kun je aan de binnenkant overal makkelijk bij. Maar dat is natuurlijk niet de bedoeling en moet hier nog een kniestuk worden ingelast. Hierna kan het wielscherm aan de binnenkant erin worden gelast.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De B-stijl zit er weer in. Dat geld ook voor de A-stijl, de plaat achter de cabine, het frame aan de zijkant en de grote zijplaat. De open ruimte onder de cabinedeur is helemaal klaar om een nieuw kniestuk in te zetten.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Even een paar plaatjes van het kniestuk. Op deze foto’s is goed te zien dat het eigenlijk een kokerprofiel is. Daardoor is het ontzettend sterk.

 

 

Het buitendeel van het kniestuk is er even ingezet om te kijken of alles past. Dat zou mooi zijn maar dat is natuurlijk niet zo. Hij is ongeveer 3 mm te lang.

De deur past goed dus de A-stijl laat ik mooi zitten. Niets meer aan doen.

 

 

 

 

Met een stift is er een lijn op gezet. Hier kun je goed zie dat er een bochtje in zit. De lijn is even een hulpje om de rand niet scheef te kloppen. Op een tasje (blokje ijzer) heb ik stukje voor stukje de rand naar binnen gewerkt. Tussendoor steeds maar weer passen.

 

 

 

Het buitendeel van het kniestuk is pasgemaakt. Op dit moment zit hij met lastangen vast om een foto te kunnen maken. De ronding aan de kant van de grote zijplaat moest nog wel even worden aangepast. Als je de rand een beetje opschuift blijft de ronding natuurlijk niet meer zoals het was.

En dan is het rek/krimp apparaatje ontzettend handig. Met de pen van de hamer kun je het materiaal ontzettend snel rekken. Maar de ronding moest kleiner worden. En dan moet de omgezette rand kleiner worden. De krimp kopjes erop en maar voorzichtig naar een mooi eindresultaat toewerken.

 

 

 

De voorkant zit vast. De achterkant moet nog met lichte drang in de goede positie worden gehouden. Er zit ook nog een klein kiertje tussen het kniestuk en de zijplaat. Hiervoor heb ik de scherpe kant van een beiteltje een beetje rond gemaakt. Daarmee kon vanaf de binnenkant de ronding iets worden opgeschoven. De rand is mooi tegen de zijplaat aangeklopt en vast gelast.

 

 

 

 

De buitenkant van het kniestuk is vast gelast. Om even te passen heb ik de binnenkant er ingezet en de randen zijn voorzien van ponsgaten. De binnenkant zit nog niet vast maar in het kniestuk bijna geen beweging meer.

Het beugeltje voor de bumper zit niet helemaal goed. Een beetje scheef en niet in het midden van de uitsparing. Dat moet nog even worden aangepast.

 

 

 

Dit beugeltje is er op een vrijdagmiddag, niet veel zin meer, opgezet. Dit is het eerste plaatstuk waar iets niet helemaal goed zit. Andere stukken moest wel iets worden aangepast maar dat kwam doordat de bus niet meer zo vormvast was. Vijf of zes puntlasjes is volgens mij wel genoeg. Maar een blauwe vlek is wel wat te heftig.

 

 

Het beugeltje is eerst met een puntlas vastgezet. Daarna de plaat weer uit de bus gehaald en vast gelast. Het was niet meer nodig om er gaten in te ponsen. Die zaten er al genoeg in. Even in de zinkprimer en hij kan er weer in.

 

 

 

Even voor de foto met tangen op de plek gezet. Het beugeltje voor de bumper zit nog een beetje scheef. Die moet nog iets omhoog worden gedrukt. De randen zijn schoon. Kan erin zou ik zeggen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het kniestuk zit op zijn plek. Na het inlassen van het binnendeel is ook de stevigheid terug. Onvoorstelbaar hoeveel stevigheid je inbrengt met een koker in de constructie.

Het binnenspatbord heb ik er maar even ingelegd. Even kijken hoe dat staat. Hij moet nog wel even worden pasgemaakt.

 

Dat is wel even een ander aanzicht.

Het lijkt net of alles een beetje makkelijker gaat dan in het begin van de restauratie. Ik weet nu beter waar je op moet letten. Zo langzamerhand begin ik een echte autoplaatwerker te worden.

Op naar de volgende klus.

Aan de linkerkant moet het binnenspatbord er nog in. De onderkant van de cabine deur is daarna aan de beurt.

 

It's Leksanized...