Vervanging van de laaddeuren onderdorpel

 Het is me het klusje wel, de laaddeuren. De opening voor de twee deuren is vanaf het begin al aan de kleine kant. Hier moet echt een oplossing voor komen. Al een maand of twee ben ik bezig om een plannetje te bedenken. Dit loopt van het weg kloppen van de sponning voor de rubbers tot een scheef stuk uit de deur slijpen zodat deze, weliswaar scheef, weer netjes tegen elkaar passen.

De definitieve oplossing is het aan de onderkant, uit elkaar drukken van de B- en C-stijl. Dat ging goed totdat de voordeur open moest. Het kniestuk was iets omhoog gedrukt zodat de deur klemde.

De stang heb ik maar weer los geslepen en een nieuwe schoor onder de cabine gelast. Hierna was het klemmen nagenoeg verdwenen.

Achteraf had ik beter eerst het middenstuk af kunnen maken en daarna met de neus beginnen. Maar ja, dat is achteraf.

 

 

 

 

 

De maat f die 1743 mm is en de maat d die 1210 mm is moeten natuurlijk goed zijn. Maat f moet overhoeks worden gemeten.

De tekening komt van http://vintagebus.com/ 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Om de kracht te verdelen heb ik aan beide kanten een plaat gelast. Hierop is een stuk vierkante pijp gelast. Tussen de twee pijpen past een klein persje. Hiermee kan ik 2T drukken. Dat is wel genoeg denk ik. Het vloerbalkje dat aan de C-stijl is vast gelast is weer losgesneden. Het laatste deel van het brandscherm waar ook de benzine tank op staat gaat er ook uit. De weerstand moet voor deze truc zo klein mogelijk zijn.

 

De vierkante pijp die aan de constructie zal worden vast gelast is hier al met twee lijmklemmen losjes op de plek vast gezet. Tijdens het persen moet het wel kunnen bewegen.

 

Door deze constructie kunnen de deuren weer mooi dicht. De opening heeft nu aan de onderkant dezelfde maat als boven. Dat is 1210 mm. Eerst zijn de pijpen aan elkaar gelast en daarna het persje er weer uit gehaald. Als de dorpel onder de laaddeuren erin zit moet deze schoor er natuurlijk weer uit.

 

Na het pas maken van de onderdorpel moeten de gaatjes voor het proplassen erin. Zo’n ponstangetje brengt zijn geld dubbel en dwars weer op.

 

 

Op de kopkanten door de ponsgaten eerst maar even de buitenplaat van de dorpel in de deuropening gelast. Hierna kon het binnenste deel erin. Met lastangen heb ik de platen goed tegen elkaar geklemd. Steeds tussen twee lastangen met weinig tussenruimte door een ponsgat gelast. Als je dat maar vaak genoeg doet, steeds op verschillende plekken, is na verloop van tijd de dorpel af.

 

 

Waarschijnlijk zou de dorpel wel sterk genoeg zijn om de druk op te vangen. Na het in elkaar lassen is het een zeer stijf geheel geworden. De vloerbalkjes worden er ook nog eens tegenaan gelast. Je hebt maar stukken van 300mm die kunnen vervormen. Als je het op een knikbelasting gaat berekenen en het is aan beide kanten vast gelast, hoef je maar een vierde deel van de lengte te gebruiken voor deze berekening. Deze gok heb ik toch maar niet genomen en er een vierkante pijp van 35 mm aan de binnenkant tegenaan gelast. De opening heeft natuurlijk nog steeds de neiging om naar de oorspronkelijke stand terug te willen. En dat is 10 mm kleiner dan de originele maat van 1210 mm. Toen de schoor eruit ging pasten de twee laaddeuren er weer prima tussen. En laat dat nou juist de bedoeling zijn.

De proplassen heb ik allemaal maar glad geslepen. Het was niet allemaal nodig omdat de helft onder de laadvloer niet meer te zien zal zijn.

 

Het begint aan deze kant steeds meer op een bus te lijken. De laaddeuren draaien weer als vanouds. De onderdorpel zit weer netjes op de plek.

 

 

It's Leksanized...