Passtukken achter de vooras

De chassisbalken zijn bij de voor- en achter assen behoorlijk verrot. Steeds meer troep valt er van de onderkant van de bus. Dat levert steeds weer een nieuw beeld op. Op dit moment is het niets meer en minder dan: vervangen.

Eerst heb ik maar een mal gemaakt van de onderkant, net achter de vooras. De chassisbalken die ik vorige week heb gemaakt komen nu goed van pas.

 

De stukken voor de verticale kant van de chassisbalk blijkt te groot te zijn. Met het rek & strek apparaat kan ik de hoek niet maken. Op de plek van de hoek moet er dan maar een stuk worden weggehaald. Eerst maar de linker en rechter bovenkant maken. Dat ziet er al goed uit. Daarna is de rechter onderkant aan de beurt.

 

 

 

 

 

 

 

 

De mal is voor de buitenkant gemaakt. Om de hoeken te controleren heb ik hem aan de binnenkant gebruikt. Niet zo handig dus. Het leverde een mooi stukje plaatwerk op dat niet te gebruiken is. De bochten gaan allebei een andere kant op. De volgende poging leverde een mooi resultaat op.

 

De twee helften zijn aan elkaar gelast. Na een geweldige tip om de krimpwerking onder controle te krijgen is er een nogal vreemd resultaat ontstaan. Het stuk is ongeveer 1/8 slag verdraait. Eerst maar met lijmklemmen op het vlakke hulpstuk vast gezet. Met een autogeen brander No 5 is daarna de spanning weg gegloeid.

 

 

 

 

 

 

 

 

Natuurlijk moet er voor de rechterkant ook nog één worden gemaakt. Dit kan op de zelfde manier als de linkerkant. Eerst de rand smaller maken. Volgens de mal de twee bochten buigen. Twee stukken pas maken en er in lassen. De overtollige stukken eraf snijden.

 

Om de voorste delen van de chassisbalken een beetje vlak te kunnen houden heb ik maar een hulpstuk gemaakt. Hierop kunnen de tweede delen worden opgespannen.

  

Met behulp van het hulpstuk is het stuk chassisbalk behoorlijk vlak gebleven. Met een aantal lijmklemmen en met wat lichte aandrang met een brander zijn beide stukken helemaal vlak gemaakt. De passtukken zijn klaar om erin gezet te worden.

 

In de wielbak aan de voorkant hebben de chassisbalken twéé omgezette randen. Die moest er nog even aan gemaakt worden. Met de zetbank kon niet meer dus met een hulpstukje en brander even ouderwets omkloppen. Mooi strak en klaar voor gebruik.

 

Doordat er regelmatig veel wordt geslepen liggen de kabels natuurlijk in het ijzer slijpsel. Als je last en er stroom door de kabels loopt kun je in het slijpsel het magnetisch veld goed zien. Dat is dan ook de reden waarom je een kabelhaspel helemaal moet afrollen. De kabels liggen, op de rol, tegen elkaar aan. Elke kabel heeft zo’n magnetisch veld. Allemaal bij elkaar levert een groot magnetisch veld op met na verloop van tijd de nodige warmte. Hierdoor kan de isolatie zelfs wegsmelten en sluiting veroorzaken.

 

It's Leksanized...