Restauratie van de rechter chassisbalk

 

De plaatdelen aan de binnenkant moeten er uit nu ik er nog goed bij kan. Ook hier zijn er meerdere platen over elkaar gelast. Ook is de chassisbalk aan de onderkant behoorlijk weg geroest. Nadat een groot deel van de verticale plaat onder de stoelen is weggehaald komt er weer een weggeroeste hoek tevoorschijn.

 

 

 

De plannen worden voor de zoveelste keer aangepast. Nadat de linker chassisbalk pasgemaakt is, las ik hem nog niet vast. Een deel van de rechter chassisbalk gaat er ook uit. Dan kan het voorste dwars balkje onder de vloer eruit. Het onderste deel van de verticale plaat achter de stoelen gaat eraf. Het is al een behoorlijk stuk dubbel uitgestukt. In de zelfde hoek kan er dan een behoorlijk stuk van de horizontale plaat tussen de chassisbalken af. Deze is aan de achterkant, in de hoeken, al helemaal weggeroest.

 

Op Ebay heb ik twee binnen spatborden voor onder de stoelen gekocht. De restauratie zal op die plek een stuk gemakkelijker worden. Op dit moment is de bus behoorlijk goed ondersteund. Aan de voor- en achterkant hangt hij in de kantelkar. Aan de onderkant is de hele zijkant ondersteund. Aan de bovenkant is hij naast de deuren ondersteund.  De as met de torsieveren aan de achterkant is goed ondersteund. De opname voor de vooras wordt op de goede afstand gehouden met een beugel. Deze beugel is op zijn beurt ook weer goed ondersteund. Hij zal hij niet vervorm en na het uitslijpen van deze delen. Ik heb me voorgenomen om de bus niet eerder te verplaatsen dan na het inlassen van die drie platen en de chassisbalken. De sterkte aan de voorkant is inmiddels terug omdat de twee nieuwe balkjes weer zijn ingelast.

De plaatdelen aan de binnenkant moeten er uit nu ik er nog goed bij kan. Ook hier zijn er meerdere platen over elkaar gelast. Ook is de chassisbalk aan de onderkant behoorlijk weg geroest. Nadat een groot deel van de verticale plaat onder de stoelen is weggehaald komt er weer een weggeroeste hoek tevoorschijn.

De plannen worden voor de zoveelste keer aangepast. Nadat de linker chassisbalk pasgemaakt is, las ik hem nog niet vast. Een deel van de rechter chassisbalk gaat er ook uit. Dan kan het voorste van de midden chassisbalkjes eruit. Het onderste deel van de verticale plaat achter de stoelen gaat eraf. Het is al een behoorlijk stuk dubbel uit gestukt. In de zelfde hoek kan er dan een behoorlijk stuk van de horizontale plaat boven de chassisbalken af. Deze is aan de achterkant, in de hoeken, al helemaal weggeroest.

Er moest nogal het een en ander gebeuren. Deze voorbereidingen zijn klaar en de chassisbalken bij de vooras zijn nu verder schoongemaakt.

 

Om even de stevigheid weer terug te krijgen heb ik van overgebleven stukken plaat van 2 mm het gat opgevuld.

 

 

De bus staat weer klaar om gedraaid te worden. De voor nood ingelaste stukken gaan er allemaal weer uit. Maar nu weet ik zeken dat de vorm behouden blijft. De vloerbalkjes heb ik ook maar voor de zekerheid vastgehecht. Beter op save spelen dan dat hij tijdens het draaien iets uitzakt.

 

 

 

 

De andere chassisbalk is er nog slechter aan toe. Er komt steeds meer troep van de onderkant af. Omdat er ontzettend veel platen over elkaar zijn gelast zijn er ook veel holle ruimtes ontstaan. Ook hier heeft zich een grote hoeveelheid Paraquay zand opgehoopt. Als dat vochtig wordt ontstaat een harde zand-roestkoek.

 

 

 

 

Achteraf ben ik blij dat de bus niet is gezandstraald. Deze plekken zijn niet te bereiken. Je kunt dan alsnog deel voor deel restaureren.

Een zuurbad was ook geen goede oplossing geweest. Het zuur trekt overal tussen de dubbele delen en het gaat er niet zo snel meer uit. Omdat niet alles tegelijk kan worden aangepakt is de ramp na jaren restaureren alleen maar groter.

 

Nadat de bus is omgedraaid en weer stevig op de vloer staat kan ik bij de rechter chassisbalk overal goed bij. Tussen de voor- en achteras moet alles er uit.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ook hier weer een grote hoeveelheid zand. Alle holle ruimtes zijn er mee gevuld. En dan, als klapper op de vuurpijl. De balk is gewoon helemaal doorgescheurd. Een weg geroest gat ernaast. Er is gewoon een kriksteun overheen gelast.

In Nederland was hij al zeker 10 jaar eerder van de weg gehaald.

 

 

Een ramp, of kunst?

Wel een hele prestatie om vijf lagen over elkaar te lassen.

Én er zijn stukken plaat bij die maar aan één lasje vast zitten. Plakfouten noem je dat.

Gewoon zonde van het werk dus.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het vochtige zand dat decennia lang tegen de torsieas heeft gelegen is veranderd in een harde roestige klomp. Deze is moeilijk kapot te krijgen. Na een uurtje voorzichtig naar dik materiaal slijpen en regelmatig de aangekoekte laag weg steken ziet het er acceptabel uit.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Na het schoonmaken en het wegslijpen tot op het schone materiaal rijst de volgende vraag. Hoe groot is de diameter van de torsieas binnen in de chassisbalk en erbuiten? Met een krompasser kun je dit mooi vergelijken. En gelukkig is het verschil ongeveer een millimeter. Een halve mm per kant dus. Dat is maar zo weinig dat het voor de verdere restauratie geen problemen zal opleveren. Een heel klein laagje staal is waarschijnlijk door elektrolyse over gegaan in het vochtige zand. De op verroest staal lijkende korst was ongeveer 3 mm dik. In diameter is dat 6 mm. Als de pijp 6 mm kleiner zou worden, zou dat een ramp zijn geworden.

Dit resultaat is voor mij acceptabel en kan dus gewoon doorgaan.

 

 

 

 

 

 

Aan de voorkant is het passtuk netjes in de goede vorm gemaakt. De afstand tot de linker balk is goed. Hij moet alleen nog op lengte worden gemaakt. Het uiteinde van het houten balkje is precies de plek waar de knik in de balk moet komen. Het kleine stukje balk op de foto moet tussen het voorste- en achterste passtuk worden gelast.

 

Eerst maar voorzichtig een hechtje zetten. De stand van de balk is heel belangrijk voor het verdere verloop. De tweede hecht zet ik op het vloerbalkje. Op die manier verandert de stand niet. Nog even een paar plekjes naar elkaar toe kloppen en dan aflassen.

 

Eén kant van het tussenstuk van de balk pas maken is natuurlijk heel gemakkelijk. Je schuift ze tegen elkaar, klemt ze zo dat ze niet kunnen verschuiven en gaat met de doorslijpschijf tussen door. Als er op een plek nog een te grote kier zit herhaal je de actie tot de hele lasnaad even groot is. De andere kant is natuurlijk een ander verhaal. Je hebt maar één kans. De buitenste delen op de goede plek zetten en op alle hoekpunten de lengte van het tussen stukje meten en over nemen op het andere deel. Dit doe ik met een kraspen. Een viltstiftlijn is voor mij te dik. Met drie of vier hechten, twee delen aan elkaar zetten. Met de doorslijpschijf even de vooropening maken en aflassen. Omdat de verticale plaat naast de ophanging van de vooras er nog uit moet las ik de balk op die plek nog niet vast.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De verticale plaat onder de bijrijdersstoel helemaal weg geslepen. De mal die ik al voor de andere kant heb gemaakt past bijna. Hier en daar nog iets afslijpen en hij kan zo weer gebruikt worden.

 

De mal is klaar en het blijkt dat de kant achter de stoelen niet helemaal past. De omgeslagen rand heb ik maar terug geklopt. Dit was nog niet genoeg. Er moest een nieuw stuk in worden gelast. Het is beter om het in te lassen stuk iets groter te nemen. De warmte kan dan beter weg tijdens het lassen. Na het in lassen heb ik volgens de mal afgetekend en het overtollige materiaal weggehaald. De ronding zit op een andere plaats. Ongeveer 20 mm verschil die op deze manier is weggewerkt. De twee rechte randen zijn omgezet. Het stuk aan de voorkant moet er net als bij de linker plaat vanaf. Dit stukje las ik er van de andere kant weer in als de bus is omgedraaid.

Even de plaat en de balk op de plek zetten. Onder het vloerbalkje moet de plaat nog even passend geklopt worden. Het is maar een plaatdikte, maar toch.

 

 

De plaat is helemaal voorzien van gaatjes voor het proplassen.

De twee rijen in het midden moest ik wel boren. De buitenste rijen zijn met de pons-tang gemaakt. Op de plekken waar gelast moet worden is de verf weggehaald. Schoon werk last natuurlijk altijd beter.

 

 

 

 

De plaat zit erin.

 

 

 

 

 

 

De buitenzijde van chassisbalk tussen de voor- en achteras is afgelast. Nu ligt de bus nog op de kant en kun je er nog gemakkelijk bij. Daarom is het gemakkelijker om de extra klusjes ook even mee te pakken. Anders moet hij bij elk wissewasje worden omgedraaid.

 

 

 

 

 

Inmiddels is de bus omgedraaid en de verticale plaat weer vast gelast. 

De twee onderste bevestigingspunten voor de vooras zijn inmiddels vervangen en kan het laatste stukje plaat worden pasgemaakt.

 

Na het pas maken van het laatste stukje plaat zijn de randen van gaten voorzien. Er moest nog een omgebogen stukje worden terug geklopt. Dit komt natuurlijk doordat de plaat van een ander bouwjaar is.

 

 

 

Het laatste deel van de chassisbalk is klaar. Dit was denk ik de grootste klus van de hele bus. Het resultaat mag er zijn. Dit gaat zolang ik er in kan rijden niet meer kapot.

 

 

 

It's Leksanized...