Cabinedeur links

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bij het oude portier, foto rechts, is het slot verplaatst. Het resultaat is een enorme bult om het slot weer op de sluiten. Het “nieuwe” portier heeft de normale dikte. Dat heeft natuurlijk gevolgen voor de stijl en zal moeten worden opgelost. Het oude portier bewaar ik nog even. Je weet maar nooit wat er nog van gebruikt kan worden.

 

 

 

 

 

 

 

Er zijn bij deze deur meer verroeste plekken dan bij de rechter deur. Ook hier is er heel creatief een stukje plaat over een probleemplek gezet. Zelfs dit plaatje is al weer aan het roesten. Altijd weer het zelfde liedje. Tussen de twee platen hoopt zich vocht op en kan niet meer weg. Na verloop van tijd gaat het van binnenuit roesten.  Voor de cabinedeuren wordt op dit moment een vermogen gevraagd. Dus, restaureren is een goede optie. De hele onderrand moet worden vervangen. Voor het lage gedeelte van de deur heb ik al een passtuk gekocht. De rechte rand maak ik zelf wel. Dat is niet zo moeilijk.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De bovenhoek van de deur is ook aan een opknapbeurt toe. Deze hoek is van de “oude deur” afgeslepen. Ik weet nog niet precies wat ik er van ga gebruiken. Met dit stuk kan het verroeste deel gemakkelijk worden vervangen. Het schroefgat voor de bevestiging van het raam zit dan direct op de goede plek. Net als bij de andere deur begin ik maar met het onderstuk. Van hieruit bouw ik de deur dan wel weer op.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dit is de cabinedeur van een werkpaard geweest. Hier moet nog het een en ander aan gebeuren. Eerst maar volgens de lijn afsnijden. De reparatie delen zijn veel groter maar je hoeft ze natuurlijk niet helemaal te gebruiken. Ik probeer net als bij de andere deur het binnen-frame te laten zitten. Dan blijft de stevigheid in de deur en hoeven de scharnieren er ook niet af. De binnenrand moet van voor naar achter helemaal worden vervangen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 De nieuwe plaatdelen liggen klaar voor gebruik. Eerst de buitenplaat maar even op de plek houden. Dat ziet er mooi en strak uit.

 

 

Het binnen deel zit inmiddels op de plek. De rand heeft nog wel iets aandacht nodig. De horizontale rand moet nog in dezelfde ronding als het kniestuk worden geklopt. De rest zit wel op de goede plek.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dat is uit de hand met een tasje goed te doen. Maar volgens mij gaat het sneller en nauwkeuriger met een opmaat gemaakte “tas”. Er is hiervoor een oude matrijs gebruikt die ik nog net uit de oud-ijzer bak heb gevist. Eerst maar de ronding slijpen. De vierkante pijp ligt erop om de mal op de plek te houden. Anders kan ik de ronding niet goed vergelijken.

 

 

Er is ook maar een staalblok opgelast. Dat is voor extra tegengewicht. Hiermee moet het wel goed komen.

Eerst maar met lijmklemmen onder de deur vastmaken.

 

 

 

 

 

 

Hiermee ben ik dik tevreden. De hele rand loopt mooi in de ronding van het kniestuk mee. Het om de mal kloppen is een beetje mislukt. De mal verdraaide steeds en daardoor kon de rand niet op de goede plek worden omgeklopt. De rand is gewoon uit de hand met een tasje en een hamer omgezet.

Achteraf heb ik het kniestuk aan de voorkant een millimetertje of twee naar buiten moeten lassen. Ik heb het kniestuk in een vlak met de buitenkant van de deur gemaakt.

 

 

Waarschijnlijk zijn er in de loop van de jaren deuren geproduceerd met kleine verschillen. Als dat zo is dan had ik waarschijnlijk een iets ander binnendeel moeten nemen.  De ingeperste rondingen pasten ook niet precies op elkaar. Maar een avondje een randje kloppen was ook wel leuk.

 

 

 

 

 

 

 

Het resterende deel van de rand is klaar. De hoeken heb ik gewoon één op één overgenomen van de onderkant.

Even met het krimp- en daarna het rekkopje erlangs en klaar is kees. Wel steeds passen. De ervaring leert dat je snel te ver buigt. Dit passtuk is klaar om ingelast te worden. De eind stukken zijn op lengte gemaakt. Het passtuk is in de opening gelegd om de bocht van het kniestuk te kunnen overnemen.

 

 

 

 

 

 

 

 

De rand is ingelast. De opening tussen de rand en het kniestuk heb ik overal 4 mm gemaakt. Dit moet misschien nog wel een mm groter. De deur is in de opening wel vormvast maar de stijfheid is er helemaal uit. Dat komt wel terug als de buiten plaat er weer op zit.

 

 

 

 

 

 

 

 

Na het omkloppen van de rand is de buiten vorm goed gelukt. Hij past mooi in de opening. Maar de rand is te krap omgeklopt. De deur is helemaal krom getrokken. Voor het omkloppen had ik het passtuk al aan het bovendeel vast gehecht. Dat stond onder grote spanning. Nadat de hechten weer waren los geslepen ontstond er een enorme kier. De pasvorm in de opening was al weer een beetje beter maar nog steeds niet goed.

Er was ineens ruimte om te experimenteren. Het passtuk is toch niet meer te redden.

 

 

 

 

 

 

 

 

Waar haal je de ruimte weg. Eerst maar inslijpen en kijken wat er gebeurd.

En ineens zat het passtuk helemaal scheef. Bij de knik aan de rechterkant 7mm ruimte. Na het op de plek klemmen ontstond er in de verticale spleet ongeveer 8mm ruimte. Het ziet er niet goed uit maar het is het proberen waard om dit dicht te lassen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Na een paar hechten was het resultaat zo goed dat ik heb besloten om door te gaan. Maar naarmate de lassen langer werden trok ook de plaat steeds meer naar binnen. Dit is niet meer te redden. Aan de binnenkant zit het frame en van die kant is het niet mogelijk om de plaat in de vorm te kloppen.

Alles gaat er af. De randen heb ik aan de buitenkanten eraf geslepen. Daardoor kon hij er gemakkelijk worden afgetikt.

 

 

 

Omdat de plaat er weer af is, is de binnenkant maar in de zinkprimer gezet. Dat was ik een beetje vergeten.

Nieuwe poging, nieuwe kansen zullen we maar zeggen. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

En dan moet er een nieuwe komen. Het is makkelijker om hem zelf te maken. Dat gaat sneller dan een plaat ophalen. Er stond nog een plaat van een legplank uit een stalen kast. Even in de vorm drukken bleek een probleem. De plaat is zo hard dat er spontaan een knik in komt. Dan maar met het walsje. Achteraf is de plaat zo stug dat ik het niet aandurf om hem verder te gaan bewerken. Ik had in het verleden twee platen van 2000 x 1000 zacht staal gekocht. Ideaal voor dit soort klussen. Nou die zijn er dus niet meer. Die heeft iemand anders natuurlijk aangezien voor normale platen en verwerkt. Dat is op dit moment even niet anders. Dan maar een gewoon stuk plaat genomen en in de vorm gebogen.

 

Om de rand mooi te kunnen omkloppen ga ik een matrijs maken. Eerst maar drie strippen van 120x8 in de juiste ronding gebogen. Daarna zijn de stukken aan elkaar gelast.

Om de plaat tegen de deur te kunnen drukken zijn de lassen vlak geslepen. De uitsparing voor het scharnier is eruit gehaald en de vorm van de deur overgenomen.

 

 

 

 

 

 

 

De rand is er met een doorslijpschijf vanaf gesneden.

 

Met de afbraamschijf is de rand strak geslepen.

 

 

 

 

 

  

 

De volgende stap is het vastzetten van de versteviging in de deur. Binnen in de beugel is een hoekje geplaatst die aan de onderkant zal worden vast gelast.

Met twee kleine stukjes plaat is de buitenkant gelijk gemaakt.

 

 

 

 

 

 

Ik kan straks niet meer bij de binnenkant van de deur komen. Daarom zet ik het in de zinkprimer.

Nu is de buitenkant aan de beurt.

 

 

 

 

 

 

 

 

Eerst maak ik maar een passtuk voor de rechte onderkant. Er is een verzetrandje in gezet. Die valt achter de buitenplaat van de deur. De extra rand zal natuurlijk worden omgeklopt.

 

 

 

 

 

 

In de buitenplaat van de deur zijn gaten geponst. De verzetrand die aan het passtuk is gemaakt  valt hier precies achter en kan daardoor worden vastgelast. Op die manier is de spanning in de plaat minimaal. Ik heb ooit een cursus autoplaatwerk gevolgd, (vier avonden) daar heb ik deze techniek geleerd. Een nadeel is wel dat er twee stukken plaat over elkaar liggen. Maar dat kit ik aan de binnenkant goed af. Er zit nog een knikje in de plaat maar dat krijg ik er nog wel uit. Eerst maar het onderste gedeelte aanpakken.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De matrijs is nu helemaal af. De randen zijn schuin naar binnen geslepen. De plaatrand heeft dan na het omkloppen een kleinere hoek dan 90⁰.

De vorm is op de plaat over genomen en er is een rand van 10mm voor het omkloppen van de rand gemaakt.

 

Door middel van de matrijs is de rand omgeklopt. Verder kan ik nog niet gaan. De verzetrand moet achter de buitenplaat van de deur vallen. Maar de uitsparing moet ook om het scharnier vallen en de randen om de randen van de binnenbak worden geklopt. Dat moet allemaal op de deur zelf gebeuren.

Dit is inmiddels de tweede plaat. De eerste bleek te groot. De vorm van de matrijs was achteraf niet goed van de deur over genomen. Een beetje vergelijken, ervoor houden en vorm van de deur overnemen. Dit is dus te onnauwkeurig. Waarschijnlijk heeft de dikte van de matrijs ook een rol in deze afwijking gespeeld. Gelukkig was hij niet te klein.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het passtuk is op de deur gezet. De pasvorm is goed. De rand is nog niet helemaal omgeklopt en drukt in de sponning. Daarom staat de deur nog een beetje open.

 

 

Een klopje hier een klopje daar en zes uur verder zit het passtuk erin. Er zaten een aantal kleine openingen tussen de verzetrand en de buitenplaat. Dat leverde een aantal zakkers in de primer op. Maar dat komt wel weer goed.

Met dit resultaat ben ik best tevreden. 

 

 

 

 

Het is een hele klus geworden, de linker cabinedeur. Nu is het bovenste gedeelte aan de beurt. Het raamwerk met de ramen moet er eerst helemaal af.

 

 

 

 

Nog maar even de foto van de andere deur erbij pakken. Het is duidelijk dat alleen het bovenste gat nog op de goede plek zit. Dat deel is nog opnieuw te gebruiken.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Eerst maar de nodige schroeven en bouten eruit draaien.  Nu kan het frame met het glas er voorzichtig worden uitgehaald.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De hoek is eruit geslepen tot op het schone metaal. Binnen is er nog een soort frame gelast die voor extra versteviging moet zorgen. En natuurlijk gaat hier in al die jaren het nodige water tussen zitten. Dat heeft voor vervelende roestvorming gezorgd.

Van de oude hoek kan ik maar een klein stuk gebruiken. Voor de zekerheid had ik nog een aantal stukken van de oude deur bewaard. Dat komt nu mooi van pas.

 

 

 

 

Als je van twee deuren hetzelfde stuk uitsnijd heb je, of je wilt of niet, te maken met de dikte van de doorslijpschijf. Op die plek is het materiaal dubbeldik. Dat kan dus mooi in één keer worden gelast en is de sterkte terug.

Het frame voor de ramen heb ik voor het hechten teruggeplaatst. Dan zit het gat voor de schroef mooi op de goede plek.

 

 

 

 

 

De hoek zit er weer in. Het heeft de nodige uurtjes gekost maar het ziet er mooi strak uit.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Toen het raamframe eraf ging kwam ook daar een onaangename verrassing tevoorschijn. De drie gaten die tevoorschijn kwamen waren een beetje aangetast. Door de twee ronde gaten komen de boutjes die het rubber onder het raamframe vasthouden tijdens de montage. Even goed uitmeten, anders past het raamframe niet meer. Ook hier zijn twee plaatjes ingezet. Weer een mooi strak geheel al zeg ik het zelf.

 

 

De deur is nu helemaal af. Nog even een momentje met een hamer en een tasje enkele oneffenheden wegwerken.

 

It's Leksanized...