Cabinedeur rechts

 

Als je denkt dat je alles wel zo’n beetje gehad hebt komt er weer iets nieuws uit de zuid Amerikaanse hoed. Nu zijn het de cabinedeuren. Eerst maar ”even” pasmaken en daarna restaureren.

Na verloop van tijd ken je het project van binnen en van buiten. Althans dat wat onder handen is geweest. De cabinedeuren die in de bus zaten, pasten er in en konden dicht. Niets aan het handje zou je zeggen. Maar nadat ik twee andere deuren had opgehaald werd het verhaal iets anders. Er is ook aan deze cabinedeuren gesleuteld. En hoe.

 

Links is de oude deur. Het slot zit 70 mm hoger dan de handgreep. Maar ook de afstand vanaf de buitenkant is veel groter. Dit is niet door een prutser gebeurd. Wel vervelend maar diegene wist wel hoe het probleem opgelost moest worden.

 

 

 

Ik had al wel gezien dat er aan de binnenkant behoorlijk geklust was. Maar dat dit een serieuze restauratie met zich mee bracht had ik natuurlijk niet verwacht.

Nog even gedacht dat er voor de deuren nog wel een koper zoud zijn. Maar dat idee laat ik nu maar varen. Alle bruikbare onderdelen gaan eraf en wat overblijft gaat in de ijzer bak. Eerst maar even kijken hoe de goochelaar dit konijn uit de hoed heeft getoverd.

 


 

 

De rechter cabinedeur moest er nog uit. Hij was een beetje vast gebakken. Inmiddels heb ik weer een aantal plaatdelen opgehaald en heb ook twee scharnieren gekregen. Nu durf ik het scharnier wel door te slijpen.

 

  

 

 

 

De schroeven voor het bovenste scharnier moesten eruit worden geboord. Hierna kon de deur er helemaal uit.

 

 

 

 

 


 

De gekregen cabinedeur scharnieren heb ik ontdaan van alle stukken plaat, roest en verf. Ze zien er weer acceptabel uit. Als het nodig is kan ik ze direct monteren.

 

 

 

 

Het scharnier is van de deur af gesneden. Omdat de scharnieren ook aan de deur zijn vast gelast maak ik het kapotte scharnier eerst maar weer heel. Een stuk staal van 50 x 6 moet denk ik nog wel ergens te vinden zijn.

 

 

 

 

 

 

Dit kost tijd. Een hele dag, van 8.00 uur tot 0.30 uur, naar zuid Duitsland om een paar deuren op te halen.

En twee achterkleppen, twee kever deuren, een 1200 cc 6V motor en een voorbankje. Die zaten allemaal in hetzelfde partijtje. Gelukkig kon ik op het laatste moment het karretje van de overbuurman regelen. Deze ervaring leert dat zo’n tripje niet voor de tweede keer zal worden ondernomen.

 

Om de deur er weer opnieuw in te kunnen hangen moeten eerst de stukken van de vier uitgeboorde schroeven eruit. Na een paar dagen met kruipolie te hebben gespoten konden de rechter schroeven er gemakkelijk uit. Eerst een gaatje boren en dan met een linkse tap eruit draaien. Bij de twee linker schroeven kan ik moeilijk bijkomen. Het lijkt er op dat de stelplaat in de A-stijl verbogen.

 

 

 

 

Een ontzettend lange koude periode van vorst tot wel -15°C leverde een ongewilde winterstop op.

 

Van de twee deuren die ik vorige week heb gekocht zat er een scharnier helemaal vast. Natuurlijk had ik die deur het eerst nodig. Eerst een weekje zo vaak als mogelijk met kruipolie bewerken. Laten schrikken met een hamer was geen optie. Pas na twee weken kon hij met een grote bahco weer werkend worden gemaakt.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 De deur erin hangen en er achter komen dat deze behoorlijk scheef hangt is een beetje frustrerend.

 

 

Om de deur weer recht af te kunnen hangen heb ik een aantal plaatjes van verschillende dikte gemaakt. Door deze tussen het bovenste scharnier en de A-stijl te leggen zakt de deur aan de linker kant.

Het onderste scharnier kan nog iets beter in de uitsparing worden geklopt. Hierdoor zal de naad aan de linkerkant iets groeien. Deze twee mogelijkheden zijn het proberen waard.

 

 

 Er zijn op dit moment al een aantal schroeven uitgeboord.

Om ze van de ondergang te redden moeten er nog al wat trucjes uit de bekende doos worden getrokken. Na een weekje insoppen met kruipolie is het resultaat bedroevend. Daarom ben ik maar eens gaan rondsnuffelen om nieuwe schroeven te bemachtigen. Dat was niet zo makkelijk. Alle winkels waar ik binnen liep hadden ze geen lenskopschroeven M8 x 20. En hoeveel moet je er dan hebben? Na wat telwerk kom je aan ongeveer 40. Dan maar een doosje van 100 bij de hofleverancier van mijn werkgever besteld. De RVS uitvoering was nog iets goedkoper dan de stalen. Dat maakte de keuze wel heel makkelijk. Volgens zijn administratie lagen er in Nederland nog maar 7 doosjes op de plank. Niet zo’n gangbaar artikel dus.

 

Na een veel te lange winterstop waarin ook even de toiletruimte van mijn huis helemaal is vernieuwd is er weer tijd voor de bus. Er is wel veel tijd om na te denken geweest. Maar de oplossing die bedacht is, is heel anders dan ik hierboven heb beschreven.

 

 

Aan de rechterkant van de cabine gaan de schoren eruit. De A-stijl zit erin en ze zijn niet meer nodig. Dan kan ik met een krikje tussen de onderkant van de A-stijl weg drukken. Met de voet heb ik al voorzichtig een poging gedaan en daarmee kantelt de deur naar de goede positie. Mij idee om het op deze manier te doen wordt versterkt door een uitzending van “An MG is born”. Hierin werd de deur op een soortgelijke manier voorzichtig op de plek geduwd.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vanaf de zijkant is de deur precies op de goede hoogte gedraaid. Van achter gezien is hij behoorlijk scheef. Het onderste scharnier moet verder naar binnen.

 

 

 

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De hele hoek moest er weer uit. Omdat het onderste deel van de A-stijl aan de deur vast zit kon ik de deur op de goede plek zetten. Door de plaat achter de bumper steeds een stukje in te korten komt de deur stukje bij beetje op de goede plek. Na het hechten en controleren of de deur nog steeds goed draait kan de hoek weer worden afgelast. De bus heeft in deze hoek een klein beetje schade gehad. De A-stijl bij de koplamp is iets naar binnen verbogen. De plaat van de neus is ook iets ingedeukt. Dat is met wat kloppen wel weer aardig in vorm te krijgen.

 

 

 

De deur hangt weer op zijn plek. Voor het pas maken is het handig dat de ramen er nog op staan. Daardoor kan de naad rondom gelijk worden gemaakt.

Achteraf is het goed dat er geen vulplaatjes zijn gebruikt. Daarmee zal de naad aan de scharnierkant alleen maar groter worden.

 

 

 

 

 

 

Ik kon het niet laten om even het kniestuk te passen. Ook deze naden zijn onder de deur overal even groot. Omdat de A-stijl iets naar voren is gedrukt passen zowel de deur en het kniestuk mooi in de opening. Met dit resultaat ben ik best tevreden.

 

 

 

 

 

 

 

 

Ondertussen is er al het een en ander gebeurd.

De B-stijl is voor een groot deel vernieuwd. Er zit een nieuwe onderdorpel voor de laaddeuren in. De twee laaddeuren zijn grondig aangepakt. Het kniestuk is helemaal vervangen.

De onderkant van de cabinedeur is nu aan de beurt.

 

 

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het reparatiedeel voor de onderkant van de deur is afgetekend en voor het grootste deel doorgeslepen. 

Er zijn drie strippen gemaakt met de vorm van de deur. Om ze steviger te maken zijn ze aan de buitenkant een paar keer omgezet. Ik heb geen idee of ik er goed aan doe maar de vorm ligt nu wel vast. Zoals je ziet zijn de strippen op de deur gelast.

 

Twee reparatie delen. Een voor de binnen en een voor de buitenkant.

 

 

Zoals je ziet is de onderkant wel aan vervanging toe. Binnen in de deur zit een verstevigingsplaat gelast. Deze wil ik graag behouden. Op die manier blijft de stevigheid in de deur. Het scharnier blijft ook op de goede plek zitten. Er was met popnagels een stuk plaat overheen gezet. Als je goed kijkt zijn de gaten voor de popnagels nog wel te zien.

Langs de blauwe lijn wil ik het stuk gaan afsnijden. Het reparatiedeel is wel een stuk groter maar het risico om het hele onderste deel eraf te snijden is me te groot.

 


 

 

Het onderste deel van de deur is eraf geslepen. Aan de binnenkant is de vorm overgenomen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De dikte kwam niet overal overeen met de deur. De rand moest hier en daar een stukje opschuiven. Daardoor is de breedte van de rand te klein geworden. Om dat te herstellen heb ik er een drietal plaatjes omheen gezet. Hierna zijn natuurlijk de lassen glad geslepen en de buitenvorm ruw op maat gemaakt.

Om de hoek, en daardoor de breedte van de rand, te verplaatsen heb ik een afgeronde staak gebruikt. Hiermee kun je de hoek zowel naar links als naar rechts verplaatsen. Het blijft lastig om het in een keer goed te doen. Daarom vind ik het handiger om langzaam naar een goed resultaat toe te werken.

 

 

 


 

De verstevigingsplaat is aan de onderkant wel verroest maar nog wel te redden. Dat is mooi. Hij hoeft er niet uit. Eerst maar ontroesten. Eerst met het dremeltje de meeste roest weghalen. Daarna met een ontroest sapje tot dieper in de poriën.

Dit had ik beter op een avond kunnen doen. Nu is er een zaterdag aan opgegaan. Maar goed. De bus hoeft niet op één dag af.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het binnenste deel van het passtuk is afgelast. In de sponning is er overal evenveel speling. Alleen de rand moet nog op maat worden gemaakt. Van een bestaand deel kan ik de maat overnemen. Het controleren of de ruimte overal even groot is kan mooi met een rond stangetje. Daarmee kun je ook gemakkelijk in de rondingen komen.

 

Aan de onderkant liep de deur nog iets aan. Hij zat ook nog een habekratsje scheef. De las aan de linker zijkant moest er nog even uit. Nadat de rand goed in de sponning paste heb ik de naad weer dicht gelast. Daarna is de ruimte tussen de rand en de sponning precies pas gemaakt.

Met een boortje van vier mm is de ruimte steeds gecontroleerd. De binnenkant kan ik straks niet meer bij en is daarom in de zinkprimer gezet.

 

 

Het passtuk is met een paar hechtjes vastgezet. De rand is al een stukje omgeklopt. Dat is nog niet helemaal goed. De naad tussen de deur en de carrosserie moet als het even kan wel overal even breed zijn.

 Voor het omkloppen van de rand had ik al twee hulpstukjes gemaakt. Hiermee kun je mooi aan de binnenkant tegen de rand drukken om vervorming in de plaat te voorkomen.

 


Het onderste deel zit er weer in. Dat was nog een hele klus. Zo maar een randje omkloppen kun je wel vergeten. Het reparatiedeel heeft niet dezelfde vorm als het gat waar het in moet komen. Dat leverd een interessante klus op. En als de rand dan na tevredenheid is omgeklopt moet het buitenvlak zo hier en daar nog een klapje hebben. Daar ben je dus een hele dag mee aan het prutsen.

 

 


 


 

De onderste rand van het rechte deel is doorgeroest. Deze moet worden vervangen. In de buiten plaat zat een behoorlijke roestplek. Na een beetje schoonmaken was de ramp niet zo groot als gedacht. Het nieuwe stuk hoeft dus niet zo hoog te worden. Om te beginnen heb ik eerst een stuk uitgeslepen. Nu kun je zien hoe de rand er aan toe is.

 

 


 

 

De rand hoeft er niet helemaal uit. De onderhoek kan gelukkig blijven zitten. Er moet een randje van 20mm worden weggeslepen. Iedere keer moet je heel voorzichtig werken. Onder de plaat liggen nog andere delen die moeten blijven zitten.

 

 

 

 

 

 

 

Even een nieuw passtukje gemaakt. De hoek heb ik eerst iets groter gemaakt. Hierna is de lengte pasgemaakt. Het uitgeslepen stuk op het passtuk overnemen. Het overtollige materiaal eraf halen.

Het passtuk vastlassen.

 

 

 


 

Na het inlassen van het passtuk heb ik de rechtopstaande rand op maat gemaakt.

 

 

 

 

 

 


 

 

Na een grondige schoonmaakbeurt is het binnendeel in de zinkprimer gezet. Daar kun je niet meer bij en dan is het mooi beschermd.

 

 

 

 

 

Ik heb voor dit klusje de buitenplaat van de oude deur bewaard. Daar zit de goede vorm al in. Zou je zeggen. Maar de bolling in de plaat is op die plek gewoon verkeerd om. Dan maar een nieuw stukje gebruiken. Eerst ruw op maat snijden. De beide randen eerst maar even aftekenen en zetten. De vorm overnemen en uitsnijden. Met een stukje plaat van 2 mm dik ertussen de rand dicht kloppen. Op een panlat kon de ronding er voorzichtig worden ingedrukt.

 

  

 

Het nieuwe passtuk inlassen en vlak slijpen. De buitenste rand mooi vlak met de carrosserie kloppen.

 

 

Met dit resultaat ben ik dik tevreden.

 

 

 

 

 

 

Nog even in de primer en de binnenkant in de zinkprimer zetten.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tijdens andere klussen zat de deur op een onbereikbare plek. Nu kan ik er weer gemakkelijk bij en het valt op dat de deur door mij niet goed is beoordeeld. Onder het raamframe is inmiddels al een nieuw stuk ingezet. Aan de slotkant is er een behoorlijk stuk zodanig verroest dat het moet worden vervangen.

 

 

 

Om een passtuk te kunnen maken heb ik maar weer een matrijsje gedraaid. Even twee gaatjes in de plaat boren. Matrijs aan de onderkant en het stempeltje aan de bovenkant van de plaat. In elkaar drukken en het gat is klaar. Ik heb twee passtukken gemaakt. Je weet maar nooit.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Voordat het verroeste deel er uit is geslepen zijn de hartlijnen overgenomen op de deur. Aan de bovenkant is het passtuk nog iets langer gelaten om bij het lassen de warmte beter te kunnen afvoeren.

Het binnen frame heb ik laten zitten. Daardoor verandert de vorm van de deur niet. Voordat het passtuk erin is gelast heb ik het framepje zo goed als het kon ontdaan van roest en in de fertran gezet. Na het inlassen heb ik de ruimte tussen het passtuk en binnen frame nogmaals ingesopt.

Als je ook de werkuren berekent kun je natuurlijk beter een nieuwe deur kopen “als die te koop is”. Maar het blijft een leuke hobby, het opknappen van de bus.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De deur is nu wel helemaal klaar. De buitenkant komt nog even in de primer.

Goed gelukt al zeg ik het zelf.

 

It's Leksanized...