Uitdeukhulpje

 

De rand onder de zijramen, aan de linker kant, is nog steeds niet naar wens. Het zijpaneel is er uit en er is een niet zo strakke rand over gebleven. Het is lastig om op de kop naast de bus te hangen en dan ook nog proberen om de rand vlak te kloppen. Een aantal metaalstrippen in de ene hand en de hamer in de andere was een ramp. Alles bewoog en natuurlijk niet op de goede manier.

Aan elkaar lassen? Eerst van mijn gedachtenspinsels maar een tekening maken. Meestal heb ik het al wel netjes in mijn hoofd uitgewerkt maar met een schets of tekening zie je het resultaat helemaal voor je.

 

 

De losse delen heb ik maar aan elkaar gelast. Met een lijmklem kon een behoorlijke kracht worden uitgeoefend. Maar dan ben je niet sterk genoeg en heeft het niet het gewenste resultaat.

 

 

Met een bout erdoor ging het niet naar wens. Na een paar keer aandraaien werd de schroefdraad van de bout getrokken.

 

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De rand onder de zijramen, aan de linker kant, is nog steeds niet naar wens. Het vorige gereedschapje was leuk bedacht maar voldeed niet helemaal. Waarschijnlijk was hij ook te breed. Het is niet te doen om met een tasje de rand recht te kloppen. Als je niet oppast sla je het aanslagrandje helemaal kapot. Hierboven staat een nieuw gereedschapje. Deze kun je om de rand klemmen. Naar beneden trekken en de pen naar boven slaan. De veertjes zorgen ervoor dat de pen steeds tegen de rand zal worden gedrukt. Deze voldoet wel aan de verwachting. Bij de verticale stijlen kun je niet komen en moet het maar zonder tasje naar boven worden geklopt. Wat je niet allemaal met een beetje afval kunt maken. Voor een prototype ziet het er wel aardig uit. En, wat minstens zo belangrijk is, het werkt.

 

It's Leksanized...