Benzinelekbakje

 

Af en toe bekijk ik een groot aantal foto’s die ik in de loop van de jaren heb verzameld. En dan valt het ineens op dat er achter de benzineklep een bakje moet zitten. Een lasrupsje verraad nog dat er in het verleden één moet hebben gezeten.

 

Maar wat nu? Wat zijn de maten?

 

 

 

Na wat verder zoeken begin ik een aardig beeld te krijgen. Maar ze worden nergens aangeboden. Dus maar weer zelf aan de bak.

 

Om het bakje te kunnen maken moet er een vormpje komen die op de plek past. Daarvoor heb ik van afvalplaat een paar stukjes op maat gemaakt. Deze zijn aan elkaar gelast. Op die kleine ruimte een vormpje uit één stuk plaat maken is mij te lastig.

 

Van een strook MDF heb ik een aantal stukjes gezaagd en op elkaar gelijmd. De vorm overgenomen en de kanten zijn stuk voor stuk afgezaagd. Gewoon ouderwets met de handzaag. Er zijn een aantal raakvlakken aan de cirkel gemaakt.

De potloodlijnen zijn de raaklijnen aan de cirkel. Die moeten als het goed gaat blijven staan. Het malletje is nu iets kleiner gemaakt. De maat van de ronding is er afgehaald.

 

 

De matrijs is klaar. Ik hoop dat hij sterk genoeg is. Hij hoeft gelukkig maar één keer te worden gebruikt.

Ik probeer een randje van 1,5 centimeter hoog. In de ronding moet het materiaal behoorlijk krimpen als je de plaat omklopt.

 

 

 

 

  

 

 

 

 

Het bovenste plaatje heb ik tijdens het omkloppen van de rand stevig met lijmklemmen vastgezet. De plaat kan dan niet verschuiven en hij blijft mooi vlak. De plaat moet aan de randen kleiner worden. Dat gaat in de ronding nog wel goed. De rand is daar niet zo hoog. In de hoeken is dat een ander verhaal. Met scherpe hoeken haal je de punt eruit. Laat eventueel nog een klein stukje staan om te puntlassen. Maar dat kan in deze ronde hoeken niet. Daarom heb ik ze naast de ronding ingeslepen. Na het omkloppen zijn ze nog een keer ingeslepen met een dun schijfje. Om beurten de naadjes dicht gelast en strak gemaakt.

Voor de hoeken heb ik nog maar een extra vormpje gemaakt. Hiermee zijn de hoeken nog net iets strakker gemaakt.

 

 

Voordat het grote gat in de plaat wordt gemaakt even passen. Aan de achterkant moet hij nog een klein stukje hoger.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het gat had ik vooraf al afgetekend. Met een klein doorslijpschijfje heb ik zo veel mogelijk weg gehaald. Met een handschaar tot de lijn geknipt en daarna met een vijl mooi rond gemaakt. Een oud rubber kon mooi worden gebruikt om te passen.

 

Er moet een pijpje in deze plaat worden gemaakt. Deze moet natuurlijk lager liggen dan de plaat. Anders blijft er bij eventueel morsen van benzine nog een plasje staan. Dat zie je ook vaak bij een dakbedekking van bitumen. Meestal ligt de afvoer hoger dan het dak en blijft er water op staan.

Met een gaten zaag van 40 mm heb ik een ondiepe sleuf geboord. Met een beitel de dikte van een carrosseriering weg gestoken. Van de carrosseriering is een deel weggehaald. Het bakje is, om hem niet te laten verschuiven, met lijmklemmen goed op de MDF plaat geklemd. Met een staaf en een mokertje is de verdieping in de plaat geslagen.

 

 

 

 

In de verdieping moet nog een afvoerpijpje worden gemaakt. Hiervoor heb ik een persje gedraaid.

 

 

Eerst zijn er een paar proefjes gemaakt. Het is belangrijk dat het geboorde gat goed om de dunne pen past. Zo blijft hij goed in het midden van het persje. Het grote geboorde gat heb ik Ø14 mm gemaakt. Dat was iets te klein. De plaat had helemaal geen ruimte meer. Hij is opgeboord naar Ø14,5 mm. Dit ging prima.

 

 

Mijn bankschroef was te klein om het persje tussen te klemmen. Even niet aan gedacht. Met een mokertje, en steeds weer kijken of hij er recht in ging, was het ook geen probleem.

 

 

 

 

Voor het afvoer buisje had ik nog een paar stukken van Ø12 mm liggen. Dat moet straks ook voor de kabels onder de auto worden gebruikt. Het gat in de plaat waar de tank op staat zat er al in dus daar moest hij naar toe. Een beetje met een buigijzer getoverd en hij past. Op de wielbak zet ik het pijpje vast met een hechtlasje en bij het lekbakje ga ik het aan elkaar solderen.

 

Het bakje zit erin. Mooi vastgezet met hechtlassen. Het buisje zit op de laagste plek en is met tin gesoldeerd. Nu maar hopen dat ik het nooit hoef te gebruiken.

 

It's Leksanized...