Luchtfilterhouder

 

 

Al met al een rommeltje. Dat moet in de toekomst iets netter.

 

 

 

 

 

 

 

De houder voor het luchtfilter eruit halen.Deze zat wel met drie bouten aan de onderkant en een klem aan de bovenkant vast.

Dat was natuurlijk niet genoeg. Men had hem ook nog eens vast gelast.

Voorzichtig los slijpen zonder de wielbak te beschadigen.

Zowel de wielbak als de luchtfilterhouder zijn mooi doorgeroest.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 De luchtfilterhouder ligt er nu helemaal uit. Het gelaste deel mist natuurlijk het randje.

 

 

 

 

De luchtfilterfilterhouder is helemaal gedemonteerd. Aan de onderkant is hij zover weggeroest dat ik besluit om een nieuwe te gaan maken.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De nieuwe plaat in de verschillende bewerkingsstappen. Hij is voor de zekerheid iets langer gelaten.

 

- Op breedte maken, gaten boren, hoekjes weg knippen.

- Aan de bovenkant twee hoeken zetten.

- Zijranden zetten.

- Bovenste buiging maken. Randje weer vlak kloppen.

- Onderste buiging in stappen maken. Randje ook tussentijds vlak kloppen.

- Bevestigingsgaten overnemen van de wielbak en boren.

- In de primer en klaar.

 

 

 

 

Allen voor de foto. Even kijken of alles past.

Het ziet er weer strak uit.

 

 

 

 

 

 

 

Van de twee klembandjes is er nog één compleet en zit nog op de goede plek. Voor de andere moet nog een oplossing worden gezocht. Op een site ben ik een “zeldzaam spijlbus desert airfilter”  tegen gekomen. Dat is mooi maar ik heb alleen maar een sluitinkje nodig. En om daar  dan 70,= Euro voor neer te tellen is me te veel.

De snelste oplossing is waarschijnlijk proberen zelf te maken. Het haakje is nogal stug. Waarschijnlijk verenstaal. Dat is een heel breed begrip. Ik ga het eerst maar van een zaagblad proberen te maken. De draden ga ik maar van autogeen lasdraad maken. Dat buigt hopelijk niet bij het aanspannen van het bandje.

 

 

  Het haakje kan niet van een gewoon stukje staal. Het is te zacht en je trekt het zo weer uit de vorm. Van een stukje uit een beugelzaag kan het ook niet. Te hard en het knapt bij het buigen.

 

Van een stuk van een versleten lintzaag ging het prima. Wel heb ik het eerst donkerrood uitgegloeid.

Het is nu behoorlijk stug en vormvast.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Eerst was ik van plan om een soort buigmachine te maken voor dit klemmetje.  Na een paar dagen denken en een tekening te hebben gemaakt heb ik het idee maar laten varen. Zoals je hierboven kunt zien is het met een bankschroef een paar hulpplaatjes en een stangetje goed te doen. Het originele klemmetje heeft een draaddikte van 2,8 mm. De nieuwe is van een lasdraad van 3 mm gemaakt.

Het haakje en het klemmetje zijn klaar. De strip ga ik weer aan de houder lassen. De rechter foto laat de probeersels zien. Na wat proberen is er een goed resultaat.

 

De klembandjes zijn niet van gewoon plaatstaal gemaakt. Het is iets stugger en vervormd lastiger dan blanke plaat.

 

De hele houder is klaar. In de primer ziet het er mooi uit.

Dit was weer een ontdekkingsreis waar ik weer het een en ander van heb opgestoken.

 

It's Leksanized...