Restauratie van het binnenspatbord voorzijde rechts

De binnenspatborden aan de voorkant zijn zoals zoveel plaatwerk behoorlijk verroest. Ook hier zijn meerdere platen over elkaar gelast. Dit plaatdeel is moeilijk te maken. De bedrijven die plaatwerk voor de T1 bus te koop aanbieden, die ik ken, hebben deze platen niet te koop. Onderstaande originele VW T1 plaat heb ik op EBay weten te bemachtigen. Het heeft nog ergens in een schuur of op een zolder gelegen. Het is de plaat voor onder de bestuurders stoel. Aan de linker kant dus. Daar was ik ontzettend blij mee.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zoals het altijd gaat, gaat het nu natuurlijk ook. De verticale plaat die aan dit binnen spatbord en de chassisbalk bevestigd is heb ik al bijna helemaal vervangen. Als ik dit plaatwerkdeel een paar weken eerder had kunnen kopen had ik het hele deel onder de bestuurdersstoel weg kunnen slijpen en achter elkaar weer op kunnen bouwen. Nu moet deze plaat er tussen worden gelast. Dit levert natuurlijk weer nieuwe problemen op waar ik weer van kan leren. Dus alleen maar positief.

 

Voor het rechter binnen spatbord heb ik een stuk kunnen kopen. Dit is het moeilijkste deel dat ik nog moet restaureren.

Het eindstuk heb ik voor het gemak ook maar gelijk meegenomen.

 

 

 

 

 

 

Het moeilijkste deel van de plaat is nog goed. Maar ook de rand die de voorste vloerplaat moet ondersteunen is aan vervanging toe.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Om het profiel mooi door te laten lopen heb ik eerst maar een matrijsje gemaakt. Hiermee kan ik de lange vorm er in één keer indrukken. Eerst heb ik de haakse hoek gezet en daarna de rest van het profiel met het persje gemaakt. Zoals je op de foto kunt zien heb ik voor het lassen een rij gaten op de verkeerde plek geboord. Dat was op zich geen probleem omdat je dat in de plaat niet terug vind.

De strippen zijn door de gaten aan de plaat gelast. Op die manier hoef je aan de pers kant niets weg te slijpen. De maten op het schetsje heb ik natuurlijk van de originele plaat gehaald. Door de twee kleuren voorkom je vergissingen tussen de matrijs en het stempel.

 

De matrijs heb ik natuurlijk ook gebruikt om de vorm te maken voor de onderste rand. Met de hoogte meter heb ik twee lijnen op het binnen spatbord af getekend. Eén op een hoogte van 50 mm en de ander op een hoogte van 30 mm. Aan de rechterkant op de foto moet er een stuk van 30 mm afgeslepen worden. Dan is het verroeste gedeelte eraf. Maar aan de linkerkant hoeft het profiel er niet af en wil ik dat natuurlijk behouden. Wat er ook afgesneden wordt, de 50 mm lijn is de referentielijn.

 

 

 

 

 

Toen de passtukken op de plek werden gelegd viel het op dat de verstevigingsruggen niet overeen komen. De matrijs heb ik daarom maar aangepast. Het resultaat is een extra deukje.

Het is twee weken zo koud geweest dat ik niet in de garage kon werken. Wel heb ik op een morgen voor de bus gestaan maar het vroor op dat moment 6 graden. Dat was een beetje teveel van het goede en ik ben maar weer snel naar binnen gegaan.

 

 

Bij de A-stijl heb ik al een deel van het kniestuk weggeslepen. Nu is het binnenspartbord aan de beurt. Eerst ga ik maar ruim langs de randen die moeten blijven staan.

 

 

 

 

De gefelsde rand is aan de bovenkant mooi doorgeslepen. Daardoor kon je een helft er zo afpakken. De andere kant zat vast met puntlassen. Deze heb ik met het slijpmachientje en een tang mooi weg kunnen halen. Het valt nu op dat de plaat die tussen de cabine en de laadruimte zit wat uitgestukte delen bevat. Een planning heb ik allang niet meer dus hiervoor ga ik een nieuw stukje maken. Dat is niet zo moeilijk. Een vlak stuk plaat met een versteviging is alles wat even gemaakt moet worden. Nu kan ik gemakkelijk bij alle lassen die in voorheen in hoekjes verstopt waren. Die loop ik dan ook maar allemaal even langs. Kieren dicht lassen en strak slijpen.

 

Opeens stonden de fans weer in de deuropening. Op dat moment had ik al het idee om te stoppen. De gaatjes die zo hier en daar in de lassen zitten lopen niet weg en zijn er volgende week ook nog wel. Even tijd voor een babbeltje en een kop thee.

 

 

Het hele stuk is rijp voor de sloop. Dit deel bestaat uit acht verschillende stukken plaat. Men heeft er in het verleden dus al behoorlijk veel tijd ingestoken.

 

 

 

 

 

Voor het middendeel is er een nieuw stuk gemaakt. Hiervoor heb ik eerst een matrijs en een stempel gemaakt. Nu zijn alle passtukken klaar om op maat gemaakt te worden. Dat ga ik op de goede plek in de bus doen. Dan hoef je je geen zorgen om de pasvorm en de maat te maken.

 

 

 

 

 

 

Alle stukken zijn uitgelegd. Zo krijg je al een goed idee hoe het allemaal in elkaar gelast moet worden.

Het groene eindstuk ga ik toch maar gebruiken. De maten van de verstevigingsruggen zijn iets anders dan die van het gebogen plaatdeel. Dat is op een tas gemakkelijk naar elkaar toe te kloppen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De rand die de verbinding gaat vormen met de cabinevloer zit er helemaal in. Het onderste deel van ongeveer 4 cm is met behulp van drie passtukken helemaal vervangen. Uit een stuk maken was niet mogelijk door de verschillende vlakken die nogal scheef lopen. Door deze manier van werken komt er geen onnodige spanning in de plaat.

Het was wel behoorlijk lastig om de rand weer op de oorspronkelijke plek terug te plaatsen. Op 50 mm vanaf de onderkant heb ik een referentielijn af gekrast. Daardoor kon ik steeds de maten controleren.

 

Even passen. Alle passtukken liggen nu op de plek. Het middelste gedeelte moet nog wel even van twee bochten worden voorzien. Dit geeft al een goed beeld van het eind resultaat.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De twee gemaakte passtukken zijn op de plek gelast. Het middelste passtuk was vlak en is op de rand van een houten balkje in de goede vorm gedrukt. Gewoon met de hand. Toen de vorm nagenoeg goed was heb ik hem op de andere delen afgetekend en het overtollige materiaal weggesneden. Hierna ben ik in de hoek begonnen met hechten. Steeds, bij de volgende hecht, moesten de twee platen in hetzelfde vlak liggen. Op die manier naar buiten werken levert een mooi resultaat op.

Het groene deel zit nog niet vast. Deze kan pas worden vast gelast als de stijl en de grote dwarsplaat is gerepareerd. De felsrand is voor een deel omgeklopt zodat de hele plaat blijft hangen op de rand.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het laatste verstevigingsrandje zit er in. Een plaatje met een sleuf van 25mm breed is op de plaat geklemd. Goed ondersteunen en met het stempeltje de plaat tot onder in de sleuf kloppen. Nog een paar klopjes met een hamer en een tasje en het zier er weer gelikt uit.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Toen het kniestuk op de plek zat kon het spatbord worden pas gemaakt. Met een aantal lasklemmen is alles op de plek gefixeerd. Om niet door de laatst geklopte versteviging te hoeven snijden heb ik het daar  maar een paar centimeter groter gelaten. Daarom heb ik het groene passtuk iets smaller gemaakt. Goed tegen de achterkant aandrukken en van de onderkant afkrassen. Na het wegslijpen van het overtollige materiaal is alles op de plek vast gehecht.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Na het aflassen heb ik alle oppervlakken netjes vlak geslepen. Voor het inlassen moeten natuurlijk weer de nodige gaatjes worden geponst. Als je beide spatborden naast elkaar legt ziet het er allemaal mooi gelijk uit. En laat dat nou juist de bedoeling zijn. Aan de verschillende kleuren kun je nog zien dat er stukken aan elkaar zijn gelast om een spatbord te krijgen.

 

Alle ponsgaatjes zijn gevuld en daarna natuurlijk netjes glad geslepen. Het was ontzettend broeierig na de warmste dag van het jaar en daardoor moest ik ontzettend zweten. Om die redenen heb ik maar een grote lap over de plaat gelegd. Hierop kon ik lekker steunen zonder het ijzer in aanraking te laten komen met het zoute water.

Alle verf is er afgehaald en alles met wasbenzine afgenomen. Het kniestuk en het spatbord is hierna in de zinkprimer gezet.

 

It's Leksanized...